خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غبار یأسم به هر تپیدن هزار بیداد می‌نگارمبه سرمه فرسود خامه اما هنوز فریاد می‌نگارم
۲
به مکتب طالع آزمایی ندارم از جا‌نکنی رهاییقفای زانوی نارسایی دماغ فرهاد می‌نگارم
۳
اگر به سرمشق تار مویی رسم به نقاش آن تبسمز پردهٔ دیده تا به مژگان چه حیرت‌آباد می‌نگارم
۴
ز سطر عنوان عجز نالی مباد مکتوب شوق خالیز آشیان شکسته بالی پری به صیاد می‌نگارم
صفحهٔ ۱ از ۲