خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر ندارد شوخی از طبع ادب تخمیر شرمبی عرق‌گل می‌کند از جبههٔ تصویر شرم
۲
در هوای ختم مقصد سرنگون تاز است موتا طلوع صبح پیری نیست بی‌شبگیر شرم
۳
می‌کند عالم تلاش آنچه نتوان برد پیشدر مزاج‌کس ندارد جوهر تاثیر شرم
۴
شیوهٔ اهل ادب در هر صفت بی‌جرأتیسترنگ اگر گردانده باشد نیست بی‌تقصیر شرم
صفحهٔ ۱ از ۳