خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه نیرنگست یارب در تماشاگاه تسخیرمکه آواز پر طاووس میآید به زنجیرم
۲
دلم یک ذره خالی نیست از عرض مثال منبهارم هر کجا رنگیست مینازد به تصویرم
۳
کتاب صلح کل ناز عبارت برنمیداردز بخت ما و من چون خامشی صافست تقریرم
۴
به دام حیرت صیادکو اندیشهٔ فرصتچکیدن در شکست رنگ دارد خون نخجیرم
صفحهٔ ۱ از ۴