خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ماه نو به چندین حسرت از خود کام می‌گیرمجنونها می‌کند خمیازه تا یک جام می‌گیرم
۲
به این گوشی که معنی از تمیزش ننگ می‌داردطنین پشه‌ای گر بشنوم الهام می‌گیرم
۳
ز فهم مدعا پر دورم افکنده‌ست موهومیهمه با خویش اگر دارم سخن پیغام می‌گیرم
۴
کمینگاه دو عالم غفلتم از قامت پیریامل هر جا پرد در حلقهٔ این دام می‌گیرم
صفحهٔ ۱ از ۳