خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به این طاقت نمی‌دانم چه خواهد بود انجاممنگین بی‌نقش می‌گردد اگرکس می‌برد نامم
۲
به رنگ نقش پا دارم بنای عجز تعمیریبه پستی می‌توان زد لاف معراج از لب بامم
۳
هزاران موج ساحل گشت چندین قطره گوهر شدهمان محمل طراز دوش بیتابیست آرامم
۴
چه اندوزم به این جوش کدورت غیرخاموشیگلوی شمع می‌گردد کمند سرمهٔ شامم
صفحهٔ ۱ از ۳