خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را به یاد روی کسی یاد می‌کنمآیینه کرده‌ام گم و فریاد می‌کنم
۲
بوی پیامی از چمن جلوه می‌رسداز دیده تا دل آینه ایجاد می‌کنم
۳
خاکم به باد می‌رود و آتشم به آبانشای صلحنامهٔ اضداد می‌کنم
۴
چون صبح بسکه فرصت پرواز نارساسترنگ پریده را نفس امداد می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳