خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده ندارم که به ساغرکنمگریه کنم تا مژه‌ای تر کنم
۲
کو تب شوقی که دم واپسینآینه را آبله بستر کنم
۳
صف شکن ناز توانایی‌امتیغ گر از پهلوی لاغر کنم
۴
تا نگهی در تپش آرام شمعناخن پا تا مژه شهپر کنم
صفحهٔ ۱ از ۳