خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرواز بی نشانی دارد دماغ جاهمبشکن غبار امکان تا بشکنی کلاهم
۲
سر رشتهٔ جنونم گیسوی کیست یا ربشد دهر سنبلستان از پیچ و تاب آهم
۳
دریای جست‌وجو را بی پا و سر حبابیمصحرای آرزو را بی‌پا و سر گیاهم
۴
چون نی اگر چه نخلم بی برگ سایه داریستبس ناله‌گر ضعیفی آسودهٔ پناهم
صفحهٔ ۱ از ۳