خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر خوش آن نرگس مستانه‌ایمما گدایان در میخانه‌ایم
۲
قید دل ما را امل فرسود کرددر کمند ریشهٔ این دانه‌ایم
۳
شغل سر چنگ حوادث مفت ماستزلف بیداد آشنای شانه‌ایم
۴
چون سحر جیبی که ما وا کرده‌ایمخندهٔ بی‌مطلب دیوانه‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳