خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ می‌دانی مآل خود چرا نشناختیمسر به پیش پا نکردیم از حیا نشناختیم
۲
غیرت یکتاییش از خودشناسی ننگ داشتقدر ما این بس که ما هم خویش را نشناختیم
۳
عالمی را معرفت شرمندهٔ جاوید کردخودشناسی ننگ کوری شد ترا نشناختیم
۴
دل اگربا خلق‌کم جوشید جای شکوه نیستاز همه بیگانه بودیم آشنا نشناختیم
صفحهٔ ۱ از ۴