خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل منوا دل من وا دل من وا دل من وا دل من
۲
قصد کنی بر تن من شاد شود دشمن منوانگه از این خسته شود یا دل تو یا دل من
۳
واله و شیدا دل من بی‌سر و بی‌پا دل منوقت سحرها دل من رفته به هر جا دل من
۴
بیخود و مجنون دل من خانه پرخون دل منساکن و گردان دل من فوق ثریا دل من
صفحهٔ ۱ از ۳