خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از چاک گریبان به دلی راه نکردیمکار عجبی داشت جنون آه نکردیم
۲
دل تیره شد آخر ز هوایی که به سر داشتاین آینه را از نفس آگاه نکردیم
۳
فرصت‌شمری‌های نفس بال امل زدپرواز شد آن رشته که کوتاه نکردیم
۴
هر چند به صد رنگ دمیدیم درین باغپرواز طرب جز به پر کاه نکردیم
صفحهٔ ۱ از ۳