خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا سایه صفت آینه از زنگ زدودیمخورشید عیان گشت مثالی که نمودیم
۲
خون در جگر از حسرت دیدار که داریمآیینه چکید از رگ آهی که گشودیم
۳
امروز به یادیم تسلی چه توان کردماییم که روزی دو ازین پیش تو بودیم
۴
رنگی ننمودیم کزو یأس نخندیدچون غیب خجالت‌کش اوضاع شهودیم
صفحهٔ ۱ از ۳