خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز حیرت ازین مزرعه خرمن ننمودیمعبرت نگهی کاشت که آیینه درودیم
۲
در زیر فلک بال نگه وا نتوان کردعمریست که واماندهٔ این حلقهٔ دودیم
۳
فریاد که درکشمکش وهم تعلقفرسود رگ ساز و جنونی نسرودیم
۴
عبرتکدهٔ دهر غبار هوسی داشتما نیز نگه‌واری ازین سرمه ربودیم
صفحهٔ ۱ از ۳