خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک نمیم امروز دی محو یاد بودیمدر عالمی‌که هستیم شادیم و شاد بودیم
۲
درکوه آتش سنگ، در باغ جوهر رنگبا این متاع موهوم در هر مزاد بودیم
۳
چاک جگرکجا بود مژگان تر کرا بودبا داغ این هوسها در اتحاد بودیم
۴
اجزای ما ز شوخی ناکام رفت بر بادگر می‌نشست این‌گرد نقش مراد بودیم
صفحهٔ ۱ از ۳