خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درکارگاه تحقیق غیر از عدم نبودیمامروز از تو باغیم دی خاک هم نبودیم
۲
از ما چه خواهد انصاف جز عرض بی‌نشانیآیینهٔ سکندر یاجام جم نبودیم
۳
نی دیرجای ما شد نی‌کعبه متکا شددر هرکجا رسیدیم ثابت قدم نبودیم
۴
همت چه سر فرازد اندیشه بر چه نازداینجا صمد نگشتیم آنجا صنم نبودیم
صفحهٔ ۱ از ۳