خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کافرم ار در دو جهان عشق بود خوشتر از ایندیده ایمان شود ار نوش کند کافر از این
۲
عشق بود کان هنر عشق بود معدن زردوست شود جلوه از آن پوست شود پرزر از این
۳
عشق چو بگشاید لب بوی دهد بوی عجبمشک شده مست از او گشته خجل عنبر از این
۴
عشق بود خوب جهان مادر خوبان شهانخاک شود گوهر از آن فخر کند مادر از این
صفحهٔ ۱ از ۱