خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشینصبر تو کو ای صابر ای همه صبر و تمکین
۲
ما دو سه کس نو مرده منتظر آن پردهزنده شویم از تلقین بازرهیم از تکفین
۳
هی به سلف نفخی کن پیشتر از یوم الدینتا شنود چرخ فلک از حشر تو تحسین
۴
هی به زبان ما گو رمز مگو پیدا گوچند خوری خون به ستم ای همه خویت خونین
صفحهٔ ۱ از ۳