خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی شبهه نیست هستی از بسکه ناتوانیمیا نقش آن تبسم یا موی آن میانیم
۲
نی منزلی معین نی جادهای مبرهنعمریست چون مه و سال بی مدعا روانیم
۳
تحقیق ما محالست فهمیدن انفعالستدیگر بگو چه حالست فریاد بیزبانیم
۴
افسانهٔ من و ما نشنیدن است اولیتا پنبه نیست پیدا بر گوش خود گرانیم
صفحهٔ ۱ از ۴