خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر از بار تعلق‌های اسباب جهانعبرتی بستیم بر دوش نگاه ناتوان
۲
از خم گردون مهیا شو به ایمای بلاتیر می‌باشد اشارتهای ابروی کمان
۳
از تأمل چند باید آبروی شوق ریختخامشی تا کی گره در رشتهٔ ساز فغان
۴
زحمت بسیار دارد از عدم گل کردنتنقب در خارا زنی کز نام خود یابی نشان
صفحهٔ ۱ از ۳