خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسته‌ام چشم امید از الفت اهل جهانکرده‌ام پیدا چوگوهر در دل دریا کران
۲
بسکه پستی در کمین دارد بنای اعتباربعد ازین دیوارها بی‌سایه خواهد شد عیان
۳
از تجمل سفله را ساز بزرگی مشکل‌ستخاک از سامان بالیدن نگردد آسمان
۴
ای تمنایتْ خیال‌اندیشِ تصویرِ محالصید خود کن دیگر از عنقا چه می‌جویی نشان
صفحهٔ ۱ از ۴