خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صورت اظهار معنی نیست محتاج بیانای دلت آیینه عرض جوهرت دارد زبان
۲
ننگ آگاهیست عرضکلفت از روشندلانآتش یاقوت را جز رگ نمیباشد دخان
۳
چون سپندم محمل شوق آنقدر وامانده نیستجاده میگردد بههر جا زین جرس بالد فغان
۴
موج گوهر نیست در جوی دم شمشیر اواز صفای آب میگردد پر ماهی عیان
صفحهٔ ۱ از ۳