خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وارستگی ز حسن دگر می‌دهد نشانعالم غبار دامن نازیست پر فشان
۲
مردیم و همچنان خم و پیچ هوس بجاستاز سوختن نرفت برون تاب ریسمان
۳
بر ظلم چیده‌اند کجان دستگاه عمردارد ز تیر آمد و رفت نفس کمان
۴
بیمغز جز شکست ز دولت نمی‌کشدازسایهٔ هما چه برد بهره استخوان
صفحهٔ ۱ از ۳