خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حاجتت دلیل به ادبار زیستنعزت کجاست تا نتوان خوار زیستن
۲
اندیشه‌ای که در چه خیال اوفتاده‌ایمجبور مرگ و دعوی مختار زیستن
۳
تاکی زخلق پرده به رو افکنی چو خضرمردن به از خجالت بسیار زیستن
۴
در بارگاه یأس ادب اختراع ماستبیخوابی و به سایهٔ دیوار زیستن
صفحهٔ ۱ از ۲