خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند نیست بی‌سبب از غم‌گریستنباید ز شرم دیدهٔ بی نم گریستن
۲
تاکی به رنگ طفل مزاجان روزگاربر بیش شاد بودن و بر کم گریستن
۳
عیش و غم تو تابع رسم است، ورنه چیستدر عید خنده و به محرم گریستن
۴
آنجاکه صبح گریهٔ شادی‌ست شبنمشآموخته‌ست خندهٔ ما هم گریستن
صفحهٔ ۱ از ۳