خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد ابروی کجی زد به دل ما ناخنموج شد بهر جگرکاری دریا ناخن
۲
سعی تردستی منعم چقدر پُر زور استمی‌شکافد جگر سنگ در این جا ناخن
۳
غنچه‌ای نیست که اوراق گلش در بر نیستهر گره راست به صد رنگ مهیا ناخن
۴
صورت قد دوتا حل معمای فناستعقده بازست کنون کرده‌ام انشا ناخن
صفحهٔ ۱ از ۴