خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خاک یک دو پایه فروتر نزول کنسرکوبی عروج دماغ فضول‌کن
۲
تاب و تب غرور من و ما به سکته‌گیررقص خیال آبله پا بی‌اصول کن
۳
نقصان گل اعادهٔ باغ کمان تستآدم شو و تلاش ظلوم و جهول‌کن
۴
خلقی فتاده درگو غفلت زکسب علمچندی تو نیز سیر چراغان غول‌کن
صفحهٔ ۱ از ۳