خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم تلاش مخور عجز را مقدمکنبه خواب آبله پا میزنی جنون کم کن
۲
ز وضع دهر جز آشفتگی چه خواهی دیدبه یک خم مژه این نسخه را فراهمکن
۳
جراحت دل اگر حسرت بهی داردبه اشک خاک درش نرم ساز و مرهم کن
۴
سراسر ورق اعتبار پشت و رخی استاگر مطالعه کردی، تغافلی هم کن
صفحهٔ ۱ از ۳