خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خودآرایی به‌جنس جاودان لنگر مکنآبرو را سنگسار صنعت گوهر مکن
۲
خار جوهر زحمت‌گلبرک تمثالت مبادپردهٔ چشم تر آیینه را بستر مکن
۳
تا توان درکسوت همواری آیینه زیستدامن ابروی خود چون تیغ پر جوهر مکن
۴
ای ادب، بگذار مژگانی به رویش واکنمجوهر پرواز ما را چین بال و پر مکن
صفحهٔ ۱ از ۴