خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شمع تا چکیدن اشک‌ست ساز منهستی خطی‌ست و قف جبین‌گداز من
۲
دامن به چین شکست ز نومیدی رسادستی در آستین به هر سو دراز من
۳
آخر تلاش لغزش پا دامنم کشیدهموار شد خیال نشیب و فراز من
۴
برخاستم ز خاک و نشستم همان به خاکدیگر مجو قیام و قعود از نماز من
صفحهٔ ۱ از ۳