خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا فلک بر باد ناکامی دهد تسکین منهمچو اخگر پنبه بیرون ریخت از بالین من
۲
بیخودی را رونق بزم حضورم کرده‌اندرنگهای رفته می‌بندد چو شمع آیین من
۳
گرد رفتارت پری افشاند در چشم ترمدهر شد طاووس خیز ازگریهٔ رنگین من
۴
زین گلستان دامنی بر چیده‌ام مانند صبحکز گریبان فلک دارد تبسم چین من
صفحهٔ ۱ از ۳