خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقاش تاکشد اثر ناتوان اوبندد قلم ز سایهٔ موی میان او
۲
از بحر عشق رخت سلامت‌که می‌بردکشتی شکستن است دلیل کران او
۳
حزنی در ین بساط تحیر نیافتمشمعی‌که مغز ناله‌کشد استخوان او
۴
راز تو آتشی‌ست‌که چون پرده در شودکام هزار سنگ شکافد زبان او
صفحهٔ ۱ از ۳