خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عدو توبه و صبرم مرا امروز ناگاهانمیان راه پیش آمد نوازش کرد چون شاهان
۲
گرفته جام چون مستان در او صد عشوه و دستانبه پیشم داشت جام می که گر میخواره‌ای بستان
۳
منور چون رخ موسی مبارک چون که سینامشعشع چون ید بیضا مشرح چون دل عمران
۴
هلا این لوح لایح را بیا بستان از این موسیمکش سر همچو فرعونان مکن استیزه چون هامان
صفحهٔ ۱ از ۶