خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه با صحرا سری دارم نه باگلزار سوداییبه هر جا می‌روم از خویش می‌بالد تماشایی
۲
چه‌گل چیند دماغ آرزو از نشئهٔ تمکینمن و صد بزم مخموری دل ویک غنچه مینایی
۳
در اول گام خواهد مفت‌گردون پی سپرگشتنسجود آستانش از جبینم می‌کشد پایی
۴
عنانگیر غبار کس مباد افسون خودداریوگرنه ساحل ما نیز دارد جوش دریایی
صفحهٔ ۱ از ۳