خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نفس مایه درین عرصه چه پرداختهاینقد فرصت همه رنگست و تو در باختهای
۲
صفحه آتش زدهای ناز چراغان چه بلاستتا به فهم پر طاووس رسی فاختهای
۳
کاش از آینه کس گرد سراغت یابدمحمل آرا چو سحر بر نفس ساختهای
۴
بیش ازین فتنهٔ هنگامهٔ اضداد مباشچه شررها که نه با پنبه در انداختهای
صفحهٔ ۱ از ۳