خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یأس هم نپسندید ننگ بیکاریدل شکستهٔ ماکرد ناله معماری
۲
در آن بساط که موجود بودن‌ست غرضچو ذره اندکی ما بس است بسیاری
۳
به رنگ غنچه درین باغ بیدماغان رانسیم درد سر و شبنم است سر باری
۴
خدنگ ناله که از جوش نه فلک گذردمنش به داغ جگر می‌کنم سپرداری
صفحهٔ ۱ از ۴