خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۸۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در زندگی نگشتیم منظور آشناییافتد نظر به خاکم چشمی ز نقش پایی
۲
همکسوت حبابم عریانیم نهان نیستچون من ندارد این بحر شخص تنک ردایی
۳
بعد از فنا غبارم شور قیامت انگیختبر خاک من ستم کرد فریاد سرمه‌سایی
۴
خوان مآل هستی عبرت نصیبیی داشتشد سیر هر کس اینجا از خوردن قفایی
صفحهٔ ۱ از ۳