خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۸۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلت فسرد جنونی کز آشیانه برآییچو ناله دامن صحرا به کف ز خانه برآیی
۲
به ساز عجز ز سر چنگ خلق نیست گزیرتچو مو زپرده چه لازم به ذوق شانه برآیی
۳
گر التزام جنون نیست سعی گوشهٔ فقریمگر ز جرگهٔ یاران به این بهانه برآیی
۴
شعار طبع رسا نیست انتظار مواعظز توسنی است که محتاج تازیانه برآیی
صفحهٔ ۱ از ۳