خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستاننانی ده و صد بستان‌هاده چه به درویشان
۲
بشنو تو ز پیغامبر فرمود که سیم و زراز صدقه نشد کمتر هاده چه به درویشان
۳
یک دانه اگر کاری صد سنبله برداریپس گوش چه می خاری‌هاده چه به درویشان
۴
کم کن تو فزایش بین بنواز و ستایش بینبگشا و گشایش بین هاده چه به درویشان
صفحهٔ ۱ از ۴