خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کار من از تو زر ای سیمبر مستانهم سیم به یادم ده هم سیم و زرم بستان
۲
در عین زمستانی چون گرم کنی مرکباز گرمی میدانت برسوزد تابستان
۳
گر طفلک یک روزه شبهای تو را بینداز شیر بری گردد وز مادر وز پستان
۴
ای وای از آن ساعت کاین خاطر چون پیلمسرمست شما گردد یاد آرد هندستان
صفحهٔ ۱ از ۳