خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می داناز عاشق حق توبه وز باد هوا انبان
۲
گر توبه شود دریا یک قطره نیابم منور خاک درآیم من آن خاک شود سوزان
۳
در خاک تنم بنگر کز جان هواپیشههر ذره در این سودا گشته‌ست چو دل گردان
۴
خاصیت من این است هر جا که روم اینمچه دوزد پالان گر هر جا که رود پالان
صفحهٔ ۱ از ۲