خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همین معامله ما را بس است با زنارکه با طبیعت ما گشته آشنا زنار
۲
تمام عمر به تسبیح کرده ام بازیکجا طبیعت طفلانه و کجا زنار
۳
من و تو بیهده کوشیم خود به این قسمتخبر دهد که که را سبحه و که را زنار
۴
بگو به دیر مغان آ و رایگان بربندامام ما که به جان خواهد از ریا زنار
صفحهٔ ۱ از ۲