خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آتش روی خود اندر دلم آتش زنو آتش ز دلم بستان در چرخ منقش زن
۲
ای جان خوش ساده از اصل ملک زادههر جا که روی خوش رو هر دم که زنی خوش زن
۳
ای جسم تو را از جان گر فرق کند جانمشمشیر به کف داری بر تارک فرقش زن
۴
ای طره پربندت بگشاده گره‌ها رااین یک گره دیگر بر زلف مشوش زن
صفحهٔ ۱ از ۱