خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زنزخمی که زنی بر ما مردانه و محکم زن
۲
گر تخت نهی ما را بر سینه دریا نهور دار زنی ما را بر گنبد اعظم زن
۳
ازواج موافق را شربت ده و دم دم دهامشاج منافق را درهم زن و برهم زن
۴
اکسیر لدنی را بر خاطر جامد نهمخمور یتیمی را بر جام محرم زن
صفحهٔ ۱ از ۴