خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سخن شهد ناب می چکدشوز تبسم شراب می چکدش
۲
می توان گفت از آن طراوت حسنکز جبین آفتاب می چکدش
۳
که زد این نیش بر دل گرممکآتش از پیچ و تاب می چکدش
۴
هر حدیثی که پرسم از همتآبرو از جواب می چکدش
صفحهٔ ۱ از ۲