خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دل دل تو دل مرا مرنجانچرا چرا چه معنی مرا کنی پریشان
۲
بیا بیا و بازآ به صلح سوی خانهمرو مرو ز پیشم کتف چنین مجنبان
۳
تو صد شکرستانی ترش چه کردی ابروسبکتر از صبایی چرا شوی گران جان
۴
منم کنون ز عشق رخ چو گلشن توفراز سرو و گلشن چو صد هزاردستان
صفحهٔ ۱ از ۶