خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بربندند ناگاهت زنخدانهمه کار جهان آن جا زنخ دان
۲
چو می برند شاخی را ز دو نیمبلرزد شاخ دیگر را دل از بیم
۳
که گفتت گرد چرخ چنبری گردکه قد همچو سروت چنبری کرد
۴
نمی‌بینم تو را آن مردی و زورکه بر گردون روی نارفته در گور
صفحهٔ ۱ از ۴