شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۲۸

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
ای دوست عتاب را رها کنتدبیر دوای درد ما کن
۲
ای دوست جدا مشو تو از ماما را ز بلا و غم جدا کن
۳
اندیشه چو دزد در دل افتادمستم کن و دزد را فنا کن
۴
شادی ز میان غم برانگیزدر عالم بی‌وفا وفا کن
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth