خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را رسم‌ست اول دل‌ربایینخستین مهر و آخر بی‌‌وفایی
۲
در اول می‌نمایی دانهٔ خالدر آخر دام گیسو می‌گشایی
۳
چو کوته می‌نمودی زلف گفتم«یقین کوته شود شام جدایی»
۴
ندانستم کمند طالع منز بام وصل یابد نارسایی
صفحهٔ ۱ از ۳