خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها نشین گوشهٔ غمخانهٔ خودیمگنج غمیم و در دل ویرانهٔ خودیم
۲
لب تر نکرده ایم ز جام و سبوی کسجاوید مست جرعه و پیمانهٔ خودیم
۳
با غم نشسته ایم به تدبیر عقل خویشما آشنا به دشمن و بیگانهٔ خودیم
۴
بس در گشوده ایم، چه دشمن، چه دوست راما قفل بی گشاد در خانهٔ خودیم
صفحهٔ ۱ از ۲